Domowa / Artykuły / Historia / Historia marek samochodów / PORSCHE / Historia Marki – Porsche

Historia Marki – Porsche

Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG, zwykle skracane do Porsche AG. Jest to niemiecki koncern samochodowy specjalizujący się w produkcji pojazdów sportowych, SUV-ów i sedanów o wysokich osiągach. Porsche AG ma swoją siedzibę w Stuttgarcie i jest własnością koncernu Volkswagen AG, którego większość akcji należy do Porsche Automobil Holding SE. W obecnej ofercie Porsche znajdują się następujące modele: 718 Boxster/Cayman, 911, Panamera, Macan i Cayenne.

1.1     Historia

1.1.1      Początki

Ferdinand Porsche założył firmę o nazwie „Dr. h. c. F. Porsche GmbH” w 1931 roku. Główna siedziba znajdowała się przy Kronenstraße 24 w centrum Stuttgartu. Początkowo firma zajmowała się rozwojem pojazdów mechanicznych i doradztwem, nie budowała jednak samochodów pod własną nazwą. Jedno z pierwszych zleceń otrzymanych przez firmę, pochodziło od rządu niemieckiego. Porsche otrzymało zadanie stworzenia samochodu dla zwykłych ludzi — czyli „Volkswagena”. Tak powstał Volkswagen Beetle, jeden z najpopularniejszych projektów samochodów wszechczasów. W 1939 roku opracowano Porsche 64. Do konstrukcji tego modelu wykorzystano wiele komponentów z Volkswagena Beetle.

Podczas II Wojny Światowej produkcja Volkswagena skupiała się wokół wojskowych wersji modelu Beetle. Tak powstał Kübelwagen (wyprodukowano 52 000 sztuk) i Schwimmwagen (wyprodukowano 15 584). W czasie wojny Porsche stworzyło kilka projektów ciężkich czołgów. Dwa kontrakty rządowe — o które starało się Porsche — przypadły firmie Henschel & Son. Efektem było stworzenie czołgów Tiger I i Tiger II. Jednakże cała praca firmy nie poszła na marne, ponieważ podwozie firmy zaprojektowane dla czołgu Tiger I zostało użyte jako baza dla niszczyciela czołgów Elefant. Porsche, pod koniec wojny, opracowało również super ciężki czołg Maus — wyprodukowano dwa prototypy.

Pod koniec II Wojny Światowej w 1945 roku fabryka Volkswagena w KdF-Stadt została przejęta przez Brytyjczyków. Ferdinand stracił pozycję prezesa zarządu Volkswagena, a jego obowiązki przejął Ivan Hirst — major armii brytyjskiej. W Wolfsburgu magazyn firmy Volkswagen nazwał go „brytyjskim majorem, który uratował Volkswagena”. 15 grudnia tego samego roku Ferdinand został aresztowany za zbrodnie wojenne — nie został jednak osądzony. Podczas jego dwudziestomiesięcznego uwięzienia syn Ferdynanda Porsche, Ferry Porsche, postanowił zbudować własny samochód, ponieważ nie mógł znaleźć takiego, który chciałby kupić. Musiał też kierować firmą w czasie najtrudniejszego dla niej okresu — aż do uwolnienia ojca w sierpniu 1947 roku. Pierwsze prototypy tego, co miało stać się modelem Porsche 356, zbudowano w małym tartaku w Gmünd w Austrii. Prototyp pojazdu został pokazany niemieckim dealerom samochodowym. Produkcja ruszyła, gdy zamówienia wstępne osiągnęły wystarczający próg. Wytwarzaniem samochodów zajęła się firma Porsche Konstruktionen GesmbH — jej założycielami byli Ferry i Louise Porsche. Wiele osób uważa model 356 za pierwsze Porsche ze względu na to, że był to pierwszy model sprzedany przez nowo powstałą firmę. Po przejęciu Dr. h.c. F. Porsche GmbH w Stuttgarcie przez Ferdinanda Porsche w 1950 roku zlecił on wyprodukowanie stalowego korpusu modelu 356 firmie w Zuffenhausen, Reutter Karosserie, która wcześniej współpracowała z Porsche przy prototypach Volkswagena Beetle. W 1952 roku Porsche zbudowało zakład montażowy (Werk 2) po drugiej stronie ulicy od Reutter Karosserie; główna droga przed Werk 1, najstarszym budynkiem Porsche, jest obecnie znana jako Porschestrasse. Model 356 otrzymał certyfikat drogowy w 1948 roku.

1.1.2      Logo firmy

Logo firmy Porsche oparte było na herbie Wolnego Ludu Wirtemberskiego dawnych Niemiec Weimarskich, którego stolicą był Stuttgart. Tego samego herbu używano w Württemberg-Hohenzollern w latach 1945-1952 — gdy Stuttgart był stolicą sąsiedniej Württemberg-Baden. Godło Stuttgartu zostało umieszczone w środku logo Porsche, ponieważ produkowano tam samochody marki. Symbole heraldyczne łączyły się z tekstami „Porsche” i „Stuttgart”, co pokazuje, że nie jest to herb, ponieważ heraldyczne osiągnięcia nigdy nie określają nazwy osoby upoważnionej do posiadania herbu ani godła miasta w formie tarczy.

Württemberg-Baden i Württemberg-Hohenzollern stały się częścią obecnej ziemi Badenii-Wirtembergii w 1952 roku po politycznej konsolidacji Niemiec Zachodnich w 1949 roku, a stary wzór herbu Wirtembergii istnieje już tylko w logo Porsche. 30 stycznia 1951 roku, niedługo przed powstaniem Badenii-Wirtembergii, Ferdinand Porsche zmarł z powodu komplikacji po udarze mózgu.

1.1.3      Nowe rozwiązania

W powojennych Niemczech brakowało na ogół części, Porsche 356 wykorzystywało więc komponenty Volkswagena Beetle, w tym skrzynię silnika spalinowego, skrzynię biegów, jak i kilka części używanych w zawieszeniu. Model 356 przechodził kilka zmian podczas produkcji, a większość części pochodzących z Volkswagena została zastąpiona częściami wyprodukowanymi przez Porsche. Począwszy od 1954 roku, silniki 356 zaczęły wykorzystywać skrzynie silnikowe zaprojektowane specjalnie dla tego modelu. Eleganckie nadwozie zostało zaprojektowane przez Erwina Komendę, który zaprojektował również korpus Beetle’a. Modele Porsche, od zawsze, mają chłodzoną powietrzem konfigurację tylnego silnika (np. Beetle). Jest to rzadko spotykana praktyka wśród innych producentów, jednakże samochody zaprojektowane w ten sposób są bardzo dobrze wyważone.

W 1964 roku, po sporym sukcesie w wyścigach samochodowych z różnymi modelami, w tym modelem 550 Spyder, a także z modelem 356 wymagającym poważnej przebudowy, firma wprowadziła na rynek Porsche 911: kolejny chłodzony powietrzem, sportowy samochód z jednostką napędową z tyłu, tym razem był to sześciocylindrowy silnik typu „boxer”. Zespół, który opracował projekt nadwozia, był prowadzony przez najstarszego syna Ferry’ego Porsche, Ferdinanda Alexandra Porsche (F. A.). W fazie projektowania modelu 911 pojawiło się kilka problemów z Erwinem Komendą, który do tej pory kierował działem projektowania nadwozia. F. A. Porsche skarżył się, że Komenda wprowadził nieautoryzowane zmiany w projekcie. Prezes firmy, Ferry Porsche, zabrał rysunki swojego syna do sąsiedniego producenta podwozi, Reutera. Warsztat Reutera został później przejęty przez Porsche (tzw. Werk 2). Później Reuter stał się producentem siedzeń, dziś znanym jako Keiper-Recaro.

Biuro projektowe nadawało kolejne numery każdemu nowemu pomysłowi, ale wyznaczona nomenklatura 901 naruszyła znaki towarowe wszystkich modeli firmy Peugeot (Peugeot zmieniał jedynie pierwszą i trzecią cyfrę w nazewnictwie swoich samochodów- „x0x”). Porsche zmieniło więc nazwę modelu na 911. Modele wyścigowe przestrzegały „prawidłowej” sekwencji numerowania: 904, 906, 908. Porsche 911 stało się najbardziej znanym i kultowym modelem marki — odnoszącym sukcesy na torze wyścigowym, rajdach i pod względem sprzedaży samochodów drogowych. Marka Porsche została zdefiniowana przez model 911. Jest on dalej produkowany; jednak po kilku generacjach zmian, obecne modele 911 mają tylko podstawową mechaniczną konfigurację sześciocylindrowego Coupé’a z tylnym silnikiem i podstawowe elementy stylistyczne z oryginalnego samochodu. Po obniżeniu kosztów model z tym samym nadwoziem, ale z czterocylindrowym silnikiem pochodzącym z modelu 356, został sprzedany jako Porsche 912.

W 1972 roku zmieniono formę prawną spółki z Kommanditgesellschaft (KG) lub spółki komandytowej na Aktiengesellschaft (AG) lub spółkę akcyjną, ponieważ Ferry Porsche uznał, że skala firmy przerosła „operację rodzinną” — „Nie ma miejsca dla członków rodziny w firmie” Soichiro Honda. Doprowadziło to do ustanowienia Zarządu z członkami spoza rodziny Porsche oraz Rady Nadzorczej składającej się w dużej mierze z jej członków. Dzięki tej zmianie większość rodziny, w tym F. A. Porsche i Ferdinand Piëch, odeszło z firmy.

  1. A. Porsche założył własną firmę projektową, Porsche Design, która jest znana z ekskluzywnych okularów przeciwsłonecznych, zegarków, mebli i wielu innych luksusowych artykułów. Syn Louise i bratanek Ferry’ego, Ferdinand Piëch, który był odpowiedzialny za rozwój mechaniczny samochodów seryjnych i wyścigowych Porsche (w tym bardzo popularnych modeli 911, 908 i 917), utworzył własne biuro konstrukcyjne i opracował silnik R5 diesla dla firmy Mercedes-Benz. Niedługo później przeniósł się do Audi (które niegdyś było dywizją, a następnie filią Volkswagena) i tam kontynuował karierę, stając się ostatecznie prezesem Volkswagen Group.

Pierwszym dyrektorem naczelnym (CEO) Porsche AG był dr Ernst Fuhrmann, który pracował w dziale rozwoju silników firmy. Fuhrmann był odpowiedzialny za tak zwany silnik Fuhrmanna, używany w modelach 356 Carrera, a także 550 Spyder, z czterema wałkami rozrządu, zamiast centralnego z popychaczami tak jak w seryjnych silnikach Volkswagena. Zaplanował wstrzymanie produkcji modelu 911 w latach 70. XX wieku i zastąpienie go modelem 928 (Sportswagon) z silnikiem sportowym V8 z przodu. Jednakże to model 911, a nie 928 jest produkowany po dziś dzień. Fuhrmann został zastąpiony na początku lat 80. przez Petera W. Schutza, amerykańskiego menedżera i samozwańczego miłośnika Porsche 911. Jego z kolei zastąpił w 1988 były kierownik niemieckiej firmy komputerowej Nixdorf Computer AG, Arno Bohna. Dokonał on pewnych kosztownych błędów obliczeniowych, które doprowadziły do jego zwolnienia. Zwolniono również dyrektora ds. Rozwoju, dr. Ulricha Beza, który był poprzednio odpowiedzialny za model BMW Z1 — został dyrektorem naczelnym Astona Martina w latach 2000-2013.

W 1990 roku Porsche opracowało protokół porozumienia z Toyotą, aby poznać i czerpać korzyści z japońskich metod szczupłej produkcji. W 2004 roku podano do wiadomości, że Toyota wspiera Porsche w rozwoju technologii hybrydowej.

Po zwolnieniu Bohna Heinz Branitzki, wieloletni pracownik Porsche, został tymczasowym dyrektorem generalnym. Branitzki obejmował stanowisko CEO do czasu, aż w 1993 roku przejął je Wendelin Wiedeking. Wiedeking stał się szefem zarządu w momencie, gdy Porsche wydawało się być podatne na przejęcie przez większe firmy. Podczas swojej długiej kadencji Wiedeking przekształcił Porsche w bardzo wydajną i dochodową firmę.

Bratanek Ferdynanda Porsche, Ferdinand Piëch, był przewodniczącym i dyrektorem generalnym Volkswagen Group w latach 1993-2002, od tego czasu jest przewodniczącym Rady Nadzorczej Volkswagen AG. Z 12,8% akcji z prawem do głosowania w Porsche SE, pozostaje on również drugim co do wielkości akcji indywidualnym udziałowcem Porsche SE po swoim kuzynie, F. A. Porsche, (13,6%).

Wprowadzenie Porsche 2002 Cayenne oznaczało również odsłonięcie nowego zakładu produkcyjnego w Lipsku, w Saksonii — który raz stanowił prawie połowę rocznej produkcji Porsche. W 2004 roku, w lipcu, rozpoczęła się produkcja Carrera GT o mocy 456 kilowatów (620 PS, 612 KM). Był to najdroższy model seryjny Porsche, jaki kiedykolwiek zbudowano — kosztował 450 000 EUR (440 000 USD w Stanach Zjednoczonych).

W połowie 2006 roku Boxster (a później Cayenne), który był najlepiej sprzedającym się modelem Porsche w Ameryce Północnej, został on zdetronizowany przez 911. Od tego czasu Cayenne i 911 są na zmianę najlepiej sprzedającymi się modelami marki. W Niemczech sprzedaż 911 przewyższa sprzedaż modeli Boxster/Cayman i Cayenne.

W maju 2011 roku Porsche Cars North America ogłosiło plany wydania 80-100 milionów dolarów, za co otrzyma około 15 milionów dolarów zachęty ekonomicznej, na przeniesienia siedziby w Ameryce Północnej z Sandy Springs, przedmieścia Atlanty, do Aerotropolis w Atlancie. Nową siedzibę, zaprojektowaną przez firmę architektoniczną HOK, będzie stanowił nowy budynek biurowy i tor testowy. Obiekt ten otrzyma nazwę taką samą jak jego adres — One Porsche Drive.

W październiku 2017 roku firma Porsche Cars North America ogłosiła wprowadzenie na rynek Porsche Passport, nowego programu subskrypcji samochodów sportowych i SUV-ów. Ta nowa oferta umożliwia konsumentom dostęp do pojazdów Porsche poprzez zapisanie się do usługi, zamiast posiadania lub leasingu pojazdu. Usługa Porsche Passport ma być początkowo dostępna tylko w Atlancie.

1.1.4      Współpraca z Volkswagenem

Firma od zawsze działała w bliskiej współpracy z marką Volkswagen (VW), a później z Volkswagen Group (która również jest właścicielem Audi AG), ponieważ pierwszy Volkswagen Beetle został zaprojektowany przez Ferdinanda Porsche.

Obie firmy współpracowały w 1969 roku, produkując VW-Porsche 914 i 914-6 — 914-6 miał silnik Porsche, a 914 Volkswagena. Dalsza współpraca w 1976 roku zaowocowała Porsche 912E (tylko USA) i Porsche 924, do którego produkcji wykorzystano wiele komponentów Audi, a sam pojazd został zbudowany w fabryce Audi Neckarsulm, należącej do NSU. Zbudowano tam również modele Porsche 944, chociaż do ich konstrukcji użyto o wiele mniej komponentów Volkswagena. Wprowadzony w 2002 roku Cayenne dzieli podwozie z Volkswagenem Touaregiem i Audi Q7 i jest budowany w fabryce Grupy Volkswagen w Bratysławie na Słowacji.

1.1.5      Restrukturyzacja korporacji

Porsche SE powstało w czerwcu 2007 roku, zmieniając nazwę z  Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG i stając się spółką holdingową dla udziałów rodzin w Porsche Zwischenholding GmbH (50,1%; która z kolei posiadała 100% starego Porsche AG) i Volkswagen AG (50,7%). W tym samym czasie nowa firma Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG (Porsche AG) zajmowała się działaniami w przemyśle samochodowym.

W sierpniu 2009 roku Porsche SE i Volkswagen AG ustaliły, że działalność w zakresie produkcji samochodów obu spółek zostanie połączona w 2011 roku, tworząc „Integrated Automotive Group”. Kierownictwo Volkswagen AG zgodziło się na to, by 50,76% udziałów Volkswagen AG stało się własnością Porsche SE w zamian za zmianę zarządu Porsche SE na zarząd Volkswagen AG (aby kierownictwo Volkswagena miało kontrolę nad spółką), a także na zakup Porsche AG przez Volkswagen AG.

Według stanu na koniec 2015 roku 52,2% udziałów kontrolnych w VW AG jest dominującą inwestycją Porsche SE, a Volkswagen AG z kolei kontroluje marki i firmy, takie jak Volkswagen, Audi, SEAT, Škoda, Bentley, Bugatti, Lamborghini, Porsche AG, Ducati, VW Commercial Vehicles, Scania, MAN, a także Volkswagen Financial Services.

Dr. Ing. h.c. F. Porsche AG (co oznacza Doktor Ingenieur honoris causa Ferdinand Porsche Aktiengesellschaft), jako spółka w 100% zależna od VW AG, odpowiada za faktyczną produkcję i tworzenie linii samochodowej Porsche. Obecnie firma produkuje samochody sportowe Porsche 911, Boxster i Cayman, samochody osobowe Cayenne i Macan oraz czterodrzwiowy model Panamera.

1.1.6      Filie

Porsche AG ma 29% udziałów w niemieckiej firmie doradczej Bertrandt AG i 81,8% w firmie Mieschke Hofmann und Partner. W 2018 r. Porsche nabyło 10% udziałów mniejszościowego chorwackiego producenta samochodów elektrycznych Rimac Automobili w celu utworzenia partnerstwa rozwojowego.

Filią w pełni zależną od Porsche AG jest Porsche Consulting GmbH.

1.2     Produkcja i sprzedaż

Zarówno główna siedziba, jak i fabryka znajdują się w Zuffenhausen, dzielnicy w Stuttgarcie, ale modele Cayenne i Panamera są produkowane w Lipsku w Niemczech, a części do SUV-ów są montowane w fabryce Volkswagen Touareg w Bratysławie na Słowacji. Produkcja modeli Boxster i Cayman została zlecona firmie Valmet Automotive w Finlandii w latach 1997-2011, a w 2012 roku przeniesiono ją do Niemiec.

W 2015 roku Porsche poinformowało o sprzedaży 218 983 samochodów — 28 953 (13.22%) jako sprzedaż krajowa w Niemczech i 190 030 (86,78%) w skali międzynarodowej.

Firma odniosła w ostatnim czasie duży sukces, a jej przedstawiciele twierdzą, że jej zyski pod względem przychodu ze sprzedaży jednego pojazdu są największe na świecie. Tabela zysków (w milionach euro) i liczba wyprodukowanych samochodów. Dane liczbowe od roku 2008/2009 nie zostały zgłoszone jako część danych Porsche SE.

W dniu 11 maja 2017 roku Porsche zbudowało milionowy egzemplarz modelu 911. Irlandzka, zielona Carrera S została zbudowana z myślą o tej właśnie chwili. Ma okrążyć cały świat, zanim stanie się stałą ekspozycją w Muzeum Porsche w Stuttgarcie.

Koniec roku Dochód Przed opodatkowaniem Miejsce Sprzedaż
31 lipca 2002 € 4 857m € 829m 55 050 54 234
31 lipca 2003 € 5 583m € 933m 73 284 66 803
31 lipca 2004 € 6 148m € 1 137m 81 531 76 827
31 lipca 2005 € 6 574m € 1 238m 90 954 88 379
31 lipca 2006 € 7 273m € 2 110m 102 602 96 794
31 lipca 2007 € 7 368m € 5 857m 101 844 97 515
31 lipca 2008 € 7 466m € 8 569m 105 162 98 652
31 lipca 2009 € ?m € -2 559m 76 739 75 238
31 lipca 2010 € 7,79b *brak danych* 89 123 81 850
31 grudnia 2010 € 9,23b € 1,67b *brak danych* 97 273
31 grudnia 2011 € 10,9b € 2,05b 127 793 116 978
31 grudnia 2012 € 13,9b € 2,44b 151 999 143 096
31 grudnia 2013 € 14,3b € 2,78b 165 808 162 145
31 grudnia 2014 € 17,2b € 3,06b 203 097 187 208
31 grudnia 2015 € 21,5b € 3,38b 234 497 225 121

 

1.2.1      Wyprodukowane modele

W roku podatkowym 2015 wyprodukowano 234 497 samochodów: 31 373 (13,4%) 911, 21 978 (9,4%) Boxster i Cayman, 79 700 (34%) Cayennes, 15 055 (6,4%) Panameras i 86 016 (36,7%) Macans. Zgłoszono również 375 918 modeli Spyder.

1.2.1.1      Sprzedaż w Ameryce Północnej

Porsche ustanowił rekord dla sprzedaży w USA w listopadzie 2016 roku, z ponad 5 500 sprzedanymi samochodami.

1.2.1.1.1      Sprzedaż roczna 2003–2005
model 2003 2004 2005  
ilość sprzedanych modeli % całej sprzedaży ilość sprzedanych modeli % całej sprzedaży ilość sprzedanych modeli % całej sprzedaży  
911 (996) 9 935 (18%) 33% 10 227 (3%) 31% 10 653 (4%) 31%  
Boxster 6 432 (38%) 21% 3 728 (42%) 11% 8 327 (123%) 25%  
Cayenne 13 661 45% 19 134 (40%) 57% 14 524 (24%) 43%  
razem 30 028 (33%) 33 289 (11%) 33 859 (2%)  

 

1.2.1.1.2      Sprzedaż roczna w latach 2006–2008
model 2006 2007 2008  
ilość sprzedanych modeli % całej sprzedaży ilość sprzedanych modeli % całej sprzedaży ilość sprzedanych modeli % całej sprzedaży  
911 (997) 12 702 (19%) 35% 13 153 (4%) 36% 8 324 (37%) 30%  
Boxster 4 850 (42%) 14% 3 904 (24%) 11% 2 982 (24%) 11%  
Cayman 7 313 20% 6 249 (17%) 17% 3 513 (44%) 13%  
Cayenne 11 141 (23%) 31% 13 370 (20%) 36% 12 898 (4%) 46%  
razem 36 095 (7%) 36 680 (2%) 27 717 (24%)  

 

1.2.1.1.3      Sprzedaż roczna w latach 2009–2011
model 2009 2010 2011  
ilość sprzedanych modeli % całej sprzedaży ilość sprzedanych modeli % całej sprzedaży ilość sprzedanych modeli % całej sprzedaży  
911 (997) 6 839 (17,8%) 35% 5 735 (16,1%) 22,65% 6 016 (5%) 20,72%  
Boxster&Cayman 3 875 (39,4%) 19% 3 499 (9,3%) 13,84% 3 150 (9,02%) 10,86%  
Panamera 1 247 6,33% 7 741 (520,8%) 30,57% 6,879 (11,13%) 23,70%  
Cayenne 7 735 (31%) 39,27% 8 343 (7,9%) 32,94% 12978 (55,55%) 44,72%  
razem 19 696 (24,3%) 25 320 (28,6%) 29 023 (15%)  

 

1.2.1.1.4      Sprzedaż roczna w latach 2012–2014
model 2012 2013 2014  
ilość sprzedanych modeli % całej sprzedaży ilość sprzedanych modeli % całej sprzedaży ilość sprzedanych modeli % całej sprzedaży  
911 8 528 24,34% 10 442 24,67% 10 529 22,40%  
Boxster & Cayman 3 356 9,58% 7 953 18,79% 7 292 15,51%  
Panamera 7 614 21,73% 5 421 12,81% 5 740 12,21%  
Cayenne 15 545 44,36% 18 507 43,73% 16 205 34,47%  
Macan *brak danych* *brak danych* *brak danych* *brak danych* 7 241 15,40%  
razem 35 043 (21%) 42 323 (21%) 47 007 (11%)  
 

 

1.2.1.1.5      Sprzedaż roczna w latach 2015–2017
model 2015 2016 2017  
ilość sprzedanych modeli % całej sprzedaży ilość sprzedanych modeli % całej sprzedaży ilość sprzedanych modeli % całej sprzedaży  
911 9 898 19,12% 8 901 16,40%  
Boxster & Cayman 6 663 12,87% 6 260 11,53%  
Panamera 4 986 9,63% 4 403 8,11%  
Cayenne 16 473 31,83% 15 383 28,34%  
Macan 13 533 26,15% 19 332 35,62%  
razem 51 756 (10,1%) 54 280 (4,8%)  

 

1.3     Modele

Obecna gama modeli Porsche obejmuje samochody sportowe od Roadstera Boxster do najbardziej znanego produktu firmy — 911. Cayman to Coupé podobny do Boxstera. Cayenne to luksusowy SUV Porsche klasy średniej. Luksusowy sedan o wysokich osiągach, Panamera, został wprowadzony na rynek w 2009 roku.

1.3.1      Zwykłe modele

  • 356
  • 911 (4 siedzenia) w wersji nadwozia Coupe, Targa lub Cabriolet
  • 911 GT1 Straßenversion
  • 912
  • 914
  • 918 Spyder
  • 924
  • 928 (4 siedzenia) Grand tourer
  • 930
  • 944
  • 959
  • 968
  • 964
  • 993
  • 996
  • 997
  • 991
  • Boxster (986,987,981,982; 2 sedzenia) styl nadwozia: Roadster (Base, S, GTS, Spyder)
  • Carrera GT
  • Cayman (987,981,982; 2 siedzenia) styl nadwozia: Coupe (Base, S, R, GTS, GT4)
  • Cayenne SUV
  • Macan SUV Crossover
  • Panamera (4 siedzenia) Sports Sedan

 

1.3.2      Modele wyścigowe

  • 64
  • 360 Cisitalia
  • 550 Spyder
  • 718
  • 787
  • 804
  • 904
  • 906
  • 907
  • 908
  • 909 Bergspyder
  • 910
  • 911 GT1
  • 917
  • 919 Hybrid
  • 934
  • 934/5
  • 935
  • 936
  • 956
  • 961
  • 962
  • Porsche-March 89P
  • WSC-95 / LMP1-98
  • LMP2000 (nie brał udziału w żadnym wyścigu)
  • RS Spyder (9R6)

1.3.3      Prototypy i samochody koncepcyjne

  • Porsche 114
  • Porsche 356/1
  • Porsche 695 (prototyp 911)
  • Porsche 901 (prototyp 911)
  • Porsche 916
  • Porsche 942
  • Porsche 959 (prototyp)
  • 918 RSR
  • Porsche 969
  • Porsche 989
  • Porsche Boxster (samochód koncepcyjny)
  • Porsche C88
  • Porsche Panamericana
  • Porsche Boxster E
  • Porsche Panamera Sport Turismo (samochód koncepcyjny)
  • Porsche Mission E

 

1.3.4      Traktory

  • Porsche Type 110
  • Porsche AP Series
  • Porsche Junior (14 KM)
  • Porsche Standard (25 KM)
  • Porsche Super (38 KM)
  • Porsche Master (50 KM)
  • Porsche 312
  • Porsche 108F
  • Porsche R22

1.3.5      Samochody elektryczne i hybrydowe

W 2010 roku Porsche rozpoczęło produkcję Cayenne S Hybrid i ogłosiło wprowadzenie modelu Panamera S Hybrid. Sprzedaż Hypercar Porsche 918 rozpoczęła się w 2014 roku — w tym modelu również zastosowano system hybrydowy. Hybrydowy model typu plug-in o nazwie Panamera S E-Hybrid został wydany w październiku 2013 roku w Stanach Zjednoczonych — w czwartym kwartale 2013 roku również w kilku krajach europejskich.

Porsche opracowało prototypowego elektrycznego Porsche Boxstera o nazwie Boxster E w 2011 roku oraz hybrydową wersję 911, zwaną GT3 R Hybrid, w ramach Williams Grand Prix Engineering w 2010 roku.

W lipcu 2014 roku marka ogłosiła wprowadzenie do końca 2014 roku Porsche Cayenne S E-Hybrid (hybryda typu plug-in), który zastąpi Cayenne S Hybrid, który do tej pory był dostępny w ofercie firmy. S E-Hybrid będzie pierwszą hybrydą typu plug-in w segmencie premium SUV i pozwoli Porsche stać się pierwszym producentem samochodów z trzema produkowanymi hybrydowymi modelami tego rodzaju.

W lipcu 2017 roku Porsche zainstalowało swoją pierwszą stację ładującą o mocy 350 kW, 800 V, z której będzie korzystał nadchodzący model Porsche Mission E. Od 2017 roku stacja ładująca Porsche to najszybsza stacja ładowania pojazdów elektrycznych na świecie, która może naładować Porsche Mission E do 80% w ciągu 15 minut. Firma współpracuje również z innymi producentami w celu poprawy kompatybilności stacji ładujących Porsche z innymi samochodami.

1.3.6      Silniki lotnicze

1.3.6.1      Porsche PFM 3200

Porsche PFM 3200 to sześciocylindrowy silnik lotniczy typu „boxer”, który jest chłodzony powietrzem. Opracowany przez Porsche należy do chłodzonej powietrzem linii silników samochodowych ze słynnego samochodu sportowego Porsche 911 firmy. Oznaczenie PFM pochodzi od nazwy oddziału, który projektował te silniki, Porsche-Flugmotoren (~ Porsche Flight Engines).

W latach 50. XX wieku europejscy producenci samolotów zaczęli dostosowywać chłodzone powietrzem silniki samochodowe z Porsche 356 i Volkswagena Beetle do silników lotniczych — stosując przy tym serię małych modyfikacji. Porsche współpracowało z niektórymi z nich i produkowało serię fabrycznie budowanych silników przez około sześć lat (1957-1963), w serii Porsche 678. Te stosunkowo małe silniki posiadały pojemność około 1,6 litra (97 cu in) i wytwarzały od 55 do 70 koni mechanicznych, w zależności od wersji.

Porsche zdecydowało się na ponowne wejście na rynek lotniczy ze znacznie większymi silnikami pochodzącymi z silnika zastosowanego w Porsche 911 — ich rozwój rozpoczęto w 1981 roku. Ponieważ silniki pracowały z większą prędkością niż większość produktów konkurencji, napęd śmigłowy bazował na przekładni redukcyjnej 0,442:1, aby móc napędzać wspólne śmigła. Wysoka prędkość robocza oznaczała, że silnik pracował płynniej niż starsze konstrukcje, a dzięki zastosowaniu tłumika jednostka ta wydzielała mniej hałasu. Z około 3,2 litra pojemności (195 cu in) modele wolnossące N-series wytwarzały około 210 KM, podczas gdy turbodoładowane jednostki serii T wytwarzały około 240 KM. Było to z grubsza dwukrotność mocy konwencjonalnej konstrukcji o niższej prędkości obrotowej, o tej samej pojemności silnika. Dzięki zastosowaniu jednej dźwigni, w pełni akrobatycznego paliwa i oleju, wtrysku paliwa z automatyczną kompensacją wysokości i opcjonalnego turbodoładowania, seria PFM 3200 była jedną z najbardziej zaawansowanych serii silników na rynku. Były one jednak cięższe i większe niż silniki konkurencyjne, zwłaszcza w przekroju poprzecznym (ważne dla aerodynamiki). Ponadto generowały one więcej aerodynamicznego oporu chłodzenia z powodu układu wentylatora.

Po wprowadzeniu pod koniec 1985 roku i zwiększeniu zainteresowania na rynku lotnictwa ogólnego (GA), Porsche wycofało się z produkcji w czasie ogromnego spadku na rynku pod koniec lat 80., zamykając linie produkcyjne w 1991 roku. Szacuje się, że program kosztowałby 75 milionów dolarów (USD), a skutkiem byłoby opracowanie i wyprodukowanie niewielkiej liczby dostarczonych silników (około 80). Chociaż wprowadzono je na rynek tylko na krótki okres, silniki serii PFM trafiły do różnych samolotów jako główne zespoły napędowe lub jako jednorazowe modyfikacje. Były to modele Extra 330, Mooney M20L, Socata TB-16, Robin DR400, Ruschmeyer MF-85 i inne. Do produkcji wszedł tylko M20L, z czego 40 wyprodukowano w 1988 roku, a jeszcze jeden w 1989 roku.

W piśmie z 17 września 2007 roku Porsche poinformowało Federalną Administrację Lotnictwa (FAA), że przekazuje certyfikat Type dla silnika PFM 3200 i że nie będzie już obsługiwać napraw z nim związanych. W marcu 2009 roku FAA wydała specjalny biuletyn informacyjny dotyczący zdatności do lotu, stwierdzający, że certyfikaty Type dla istniejących samolotów z silnikiem PFM 3200 są nadal ważne i pozostaną ważne tak długo, jak długo samolot spełnia wymogi dotyczące obsługi technicznej i eksploatacji Federalnego rozporządzenia w sprawie lotnictwa. Jednakże w biuletynie napisano również, że Porsche nie eksportuje nowych lub zamiennych części do silnika i nie ma wskazówek, w jaki sposób zgodność byłaby możliwa po wyczerpaniu istniejących części OEM (ang. Original Equipment Manufacturer- Wyposażenie Oryginalnego Producenta).

1.4     Sport motorowy

Porsche ma rekordową liczbę 19 zwycięstw w 24-godzinnym wyścigu Le Mans. Firma ta jest obecnie największym na świecie producentem samochodów wyścigowych. W 2006 roku Porsche zbudowało 195 samochodów wyścigowych na różne międzynarodowe imprezy sportowe. W 2007 roku Porsche ma zbudować aż 275 dedykowanych samochodów wyścigowych (7 prototypów RS Spyder LMP2, 37 GT2 spec 911 GT3-RSR i 231 911 GT3 Cup).

1.5     Wymowa

Zgodnie z imieniem założyciela Ferdinanda Porsche, nazwa firmy jest wymawiana [pɔʁʃə] w języku niemieckim, co odpowiada / pɔːrʃə / PORSH-ə w języku angielskim, homofonie o kobiecym imieniu Portia. Jednakże w języku angielskim nazwa ta jest często wymawiana jako jedna sylaba / pɔːrʃ / PORSH- z pominięciem / ə / na końcu wyrazu. W ortografii niemieckiej zakończenie słowa <e> nie jest ciche, ale jest raczej nieakcentowaną schwą.

1.6     Reputacja

W badaniu przeprowadzonym przez Luxury Institute w Nowym Jorku, Porsche otrzymało tytuł „najbardziej prestiżowej marki samochodowej”. Uczestniczyło w nim pięćset gospodarstw domowych z rocznym dochodem brutto co najmniej 200 000 $ o wartości netto co najmniej 720 000 $.

1.7     Niezawodność

Badanie kanadyjskie z 2011 roku wykazało, że 97,4% Porsche z ostatnich 25 lat wciąż uczestniczy w ruchu drogowym.

W 2014 roku modele Cayman i Boxster znalazły się na liście najbardziej niezawodnych pojazdów.

Porsche 911 zostało oficjalnie nazwane przez Technischer Überwachungsverein (Technical Inspection Association) najbardziej niezawodnym samochodem w Niemczech.

1.7.1      Odbiór SUV-ów

Według CNBC, nawet wątpliwe wejście na rynek SUV-ów z modelem Cayenne w 2003 roku nie mogło zaszkodzić wiarygodności Porsche. W 2009 roku dziennikarz The Times Andrew Frankel powiedział, że z jednej strony jest to najlepszy na świecie pojazd z napędem 4×4, a z drugiej to cyniczna eksploatacja wspaniałej marki, która grozi długotrwałym zniszczeniem tożsamości tej marki w pogoni za łatwym pieniądzem („Świetny samochód, szkoda, że Porsche”).

W 2015 roku US News uznało Macana za najlepszego luksusowego SUV-a w swojej klasie.

O Mateusz Stepien

Mateusz Stepien
Właściciel firmy Magic-IT, wielki fan motoryzacji, który nie boi się dzielić swoją wiedzą.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *